Justyna Taszka — malarstwo
Obrazy tworzone w cyklach
Prezentacja wybranych cykli malarskich Justyny Taszki — od tematów człowieka i wnętrza, przez refleksy miejskiej rzeczywistości, po pejzaże i autoportrety. Malarstwo budowane z wrażliwości, symbolu i osobistego doświadczenia.
O mnie
Twórczość Justyny Taszki to malarska opowieść o człowieku, przestrzeni i emocjach. Prezentowane cykle prowadzą przez świat wnętrz, miasta, pejzażu i osobistego doświadczenia.
Justyna Taszka, malarka urodzona w Raciborzu w 1981 r., od 2018 r. członkini ZPAP Okręgu Katowickiego, studiowała podyplomowo w latach 2016–2018 historię sztuki na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. W latach 2008–2010 ukończyła Instytut Sztuki w Cieszynie, Wydział Artystyczny Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, uzyskując tytuł magistra sztuki ze specjalizacją malarska kreacja obrazu. Pracę magisterską obroniła na ocenę celującą przed prof. Adamem Molendą oraz komisją. Dyplom artystyczny powstał w pracowni prof. PWSZ Aleksandra Ostrowskiego i dr. Kazimierza Frączka, a aneks z malarstwa w pracowni prof. Kazimierza Cieślika.
W latach 1996–2001, pochodząc z rodzinnego Śląska, w czasie uczęszczania do szkoły artystycznej przeniosła się do Małopolski, do szkoły z internatem mieszczącej się obok wzgórza zamkowego, gdzie mieścił się Zamek Sułkowskich, a z drugiej strony nad miastem wznosiła się katedra św. Mikołaja, zaś od strony targu znajdowało się studio animacji Bolka i Lolka. Uczęszczała do Liceum Plastycznego w Bielsku-Białej, gdzie ukończyła specjalizację wystawiennictwo, uzyskując tytuł plastyka z oceną bardzo dobrą za pracę dyplomową oraz celującą z historii sztuki.
Dyplom artystyczny zaistniał przy ulicy Wodzisławskiego Rynku, w cukierni u Kuffiety. Rozpoczęła liczne realizacje z zakresu projektowania graficznego oraz identyfikacji wizualnej firm. Między innymi wykonała logo dla J.A. Tomaszewscy dla sieci sklepów Lewiatan, jest autorką logo Tomar — dystrybutora gazu technicznego dla firmy mieszczącej się w strefie przemysłowej Powiatu Wodzisławskiego — oraz logo Hello Kartki wraz z księgą znaku dla serwisu internetowego specjalizującego się w personalizowanych kartkach okolicznościowych. Twórczyni wielu logo, logotypów i papierów firmowych. Zapraszana do pracy przy projektach finansowanych przez Unię Europejską dla Powiatu Wodzisławskiego, np. „Malujemy piękny Powiat Wodzisławski”. Zaproszona również przez Wodzisławskie Centrum Kultury, gdzie prowadziła warsztaty rysunku dla projektu „Ale Babki!”.
Autorka licznych wystaw artystycznych i eventów. W 2024 roku odbyła się wystawa i wernisaż malarstwa „Atlantyka” z food atelier Justyna Taszka / Marcin Kręcisz, objęte patronatem Prezydenta Miasta Wodzisławia Śląskiego. Event miał miejsce w Dworcu Kolejowym Wodzisław Śląski. W 2014 roku zaprezentowano cykl obrazów „Człowiek i miasto” w herbaciarni White Monkey w Rybniku. Dwie rzeczy zatrzymują człowieka: obraz i herbata. Oprawę muzyczną stanowił jazz awanawang. O tej wystawie rozpisała się blogerka, a opis wystawy opublikowano na rogala.priv.
„Dialogos – artysta jest źródłem dzieła, dzieło jest źródłem artysty” — 2013, Muzeum w Wodzisławiu Śląskim. Ta niecodzienna wystawa postawiła mnie w podwójnej roli malarki i pedagoga. Portal naszwodzislaw.com napisał: „Tłumy gości na wystawie Taszki-Michalskiej” — malarki oraz adeptów pracowni rysunku i malarstwa Liceum Plastycznego w Wodzisławiu Śląskim.
W 2013 roku odbyła się również wystawa malarstwa „Człowiek i miasto” w Galerii U Kunstatu, Praha 1, Czechy, której kuratorką była Julia Veissowa. W 2014 roku cykl „Atlantyka” został zaprezentowany w Galerii Smolna w Rybniku jako wystawa malarstwa „Gdzie nic nie narusza sacrum”, połączona ze spotkaniem autorskim dla uczniów Zespołu Szkół w Mszanie. W 2012 roku prace prezentowane były także w Galerii Epicentrum w Jastrzębiu-Zdroju.
Wystawa „Człowiek i miasto” oraz spotkanie autorskie dla Liceum Plastycznego w Wodzisławiu Śląskim. W 2008 roku artystka zdobyła I Nagrodę ex aequo w XVI Ogólnopolskim Konkursie Sztuki im. Vincenta van Gogha. Prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i muzeach w Europie. Obraz „U Rudolfa” z cyklu „Człowiek i wnętrze” znajduje się w Muzeum w Nakle Śląskim. Ilustracja do legendy „Złota Kołyska”, do książki „#tworzyMy Wodzisław”, wykonana z okazji 750-lecia miasta Wodzisław na zaproszenie Muzeum w Wodzisławiu Śląskim, oprócz tego, że znalazła się w wydaniu książkowym, w oryginale znajduje się w Pałacu Dietrichsteinów. Obrazy znajdują się również w kolekcjach prywatnych w Polsce, Czechach i Niemczech. Od 2017 roku artystka rozpoczęła intensywną sprzedaż dzieł w Niderlandach, w miastach: Alphen aan den Rijn, Boskoop i Amsterdam.
Tam również rozpoczęła cykle obrazów „Autoportret” oraz „Bajkał”. Obrazy te zostały umieszczone w książce, w której artystka zastanawia się: „Czy sztuka jest jadalna?”. Od kilkudziesięciu lat zajmuje się malarstwem sztalugowym, projektowaniem graficznym oraz identyfikacją graficzną firm. Pracowała jako nauczycielka plastyki w szkołach podstawowych i gimnazjach. Była również nauczycielką rysunku i malarstwa oraz specjalności projektowanie graficzne, a także prowadziła pracownię dyplomową w Liceum Plastycznym w Wodzisławiu Śląskim. Jej uczniowie zwyciężyli w Biennale Liceów Plastycznych. Była wielokrotnie nagradzana Nagrodą Dyrektora. Nauczycielka licznych laureatów konkursów plastycznych. Autorka konkursów ogólnopolskich i powiatowych. Po 2016 roku związana z holenderskim środowiskiem twórczym, tworzy i żyje za granicą.
Про мене
Роботи Юстини Ташки – це живописна розповідь про людство, простір та емоції. Представлена серія проведе вас світом інтер’єрів, міст, пейзажів та особистого досвіду.
Юстина Ташка, художниця, яка народилася в Рацібожі в 1981 році та є членом Катовіцького відділення ZPAP з 2018 року, з 2016 по 2018 рік навчалася в аспірантурі з історії мистецтва в Сілезькому університеті в Катовіце. З 2008 по 2010 рік вона закінчила Інститут мистецтв у Цешині, факультет мистецтв Сілезького університету в Катовіце, отримавши ступінь магістра мистецтв зі спеціалізацією з живопису. Магістерську дисертацію захистила з відзнакою перед професором Адамом Молендою та комісією. Її художній диплом був розроблений у майстерні професора Александра Островського та доктора Казімежа Фрончека, а додаток з живопису – у майстерні професора Казімежа Цесліка. З 1996 по 2001 рік, навчаючись у художній школі в Сілезії, вона переїхала до Малопольщі до школи-інтернату, розташованої поруч із замковим пагорбом, де розташовувався замок Сулковських. На іншому боці пагорба був собор Святого Миколая, а на іншому боці міста — анімаційна студія Болека та Льолек, що виходила на ринкову площу. Вона навчалася в Художній вищій школі в Бєльсько-Бялій, де спеціалізувалася на дизайні виставок, отримавши ступінь з образотворчого мистецтва з дуже хорошою оцінкою за дипломну роботу та відмінною оцінкою з історії мистецтва.
Її диплом з мистецтва був заснований на Ринковій площі Водзиславського, у пекарні «Куффєта». Вона виконала численні проекти з графічного дизайну та корпоративної ідентичності. Серед інших проектів, вона створила логотип для J.A. Tomaszewscy для мережі магазинів Lewiatan, розробила логотип Tomar — газового дистриб’ютора для компанії, розташованої в промисловій зоні Водзіславського повіту, — та логотип Hello Kartki, а також брендбук для онлайн-сервісу, що спеціалізується на персоналізованих вітальних листівках. Вона є авторкою численних логотипів, логотипів та фірмових бланків. Її запрошували працювати над проектами, що фінансуються ЄС, для Водзіславського повіту, такими як «Малюємо прекрасний Водзіславський повіт». Її також запрошував Культурний центр Водзіслав, де вона проводила майстер-класи з малювання для проекту «Ale Babki!».
Вона також створила численні художні виставки та заходи. У 2024 році у кулінарній студії Юстини Ташки / Марціна Кренціша під патронатом мера Водзіслава Шльонського відбулася виставка та відкриття картин «Атлантика». Захід відбувся на залізничному вокзалі Водзіслава Шльонського. У 2014 році серія картин «Людина і місто» була представлена в чайній «Біла Мавпа» в Рибнику. Дві речі тримають людину: живопис і чай. Музичний супровід складав джаз аванаванг. Про цю виставку детально написав блогер, а опис виставки було опубліковано на rogala.priv.
«Діалоги – Художник є джерелом твору, твір є джерелом художника» — 2013, Музей у Водзіславі Шльонському. Ця незвичайна виставка поставила мене в подвійну роль художника та викладача. Вебсайт naszwodzislaw.com писав: «Натовпи гостей на виставці Ташки-Міхальської» — художник та учні студій малювання та живопису Художньої середньої школи у Водзіславі Шльонському.
У 2013 році виставка живопису «Людина і місто» також відбулася в галереї U Kunstatu, Прага 1, Чеська Республіка, кураторкою якої була Юлія Вейсова. У 2014 році серія «Атлантика» була представлена в галереї Smolna в Рибнику як виставка живопису «Де ніщо не порушує священного», поєднана з авторською зустріччю для учнів Шкільного комплексу в Мшані. У 2012 році роботи також були представлені в галереї «Епіцентр» у Ястшембе-Здруй.
Виставка «Людина і місто» та авторська зустріч для Художньої вищої школи у Водзиславі Шльонському. У 2008 році художниця розділила Першу премію на 16-му Національному конкурсі мистецтв Вінсента ван Гога. Її роботи зберігаються в приватних колекціях та музеях по всій Європі. Картина «У Рудольфа» із серії «Людина і інтер’єр» знаходиться в Музеї в Накло Шльонському. Ілюстрація до легенди «Золота колиска» для книги «#twarzMy Wodzisław», створена до 750-річчя Водзислава на запрошення Музею у Водзиславі Шльонському, окрім того, що входить до книжкового видання, також зберігається в Палаці Дітріхштейнів. Її картини також зберігаються в приватних колекціях Польщі, Чехії та Німеччини. З 2017 року художниця активно продає роботи в Нідерландах, у містах Альфен-ан-ден-Рейн, Боскоп та Амстердам.
Там вона також розпочала свою серію картин «Автопортрет» та «Байкал». Ці картини були включені до книги, в якій художниця розмірковувала над питанням: «Чи їстівне мистецтво?». Протягом десятиліть вона займалася станковим живописом, графічним дизайном та корпоративною візуальною ідентичністю. Вона працювала вчителькою мистецтва у початкових та середніх школах. Вона також викладала малювання, живопис та графічний дизайн, а також керувала аспірантурою в Художній середній школі у Водзіславі Шльонському. Її учні перемагали на Бієнале Художньої середньої школи. Вона отримала численні нагороди, зокрема Премію директора. Вона викладала численних переможців художніх конкурсів та є автором національних та регіональних конкурсів. З 2016 року вона пов’язана з голландською творчою спільнотою, працює та живе за кордоном.
Cykl: człowiek i wnętrze
Lata: 2000 do obecnie
Przedmiotem moich zainteresowań malarskich jest człowiek i wnętrze. Temat ten nie jest obcy, odkąd Jan van Eyck przedstawił nam portret małżonków Arnolfinich w ówczesnym wnętrzu. Patrząc na moje obrazy, można w sposób wyliczający wymienić przedmioty znajdujące się w owym wnętrzu: stół, butelka, szafa, krzesło… Człowiek jest lub go nie ma — właśnie wyszedł, zostawiając krzesło, opuszczając nagrzane swoje siedzisko. Stół, butelka, szafa, krzesło, wazon — oznaki czystej miłości — skamieniały po jego wyjściu. Nawet rower, bezwzględnie kojarzący się z ruchem, zdaje się mieć naturę posągu.
Całe otoczenie człowieka zawiera i odczuwa jego brak, tę pustkę, tę niemożność istnienia bez człowieka, który ożywia wszystko. I tu zbliżamy się do właściwego czytania moich obrazów: pustki, człowieka i jego wewnętrznego życia, jego wewnętrznego istnienia. Człowiek jako twórca siebie, sprawca naszej rzeczywistości, którą powołuje do życia lub śmierci. Patrząc na „Brzemienną”, widzimy, jak w zamyśleniu i spokoju oczekuje na…
Symbolami jej błogosławionego czasu są białe nakrycie i biała róża, trzymany w ręku kwiat. Przedmioty zdają się zastygać razem z nią w oczekiwaniu.
"Pomiędzy"
"Fornata"
"Sprzątająca"
"Czekająca2"
"Czekająca"
"Strojąca pianino"
"W kuchni w Amsterdamie"
"URudolfa"
"W kuchni"
"Po spacerze z M"
Cykl: człowiek i miasto
Lata: od 2006 do obecnie
Idąc ulicami miasta, mijam obrazową akustykę świata. Wszystko się porusza, ale zbiorowość nie podąża w żadnym kierunku. Zjawisko „pełności” aglomeracji uwypukla metafizyczną pustkę jednostki. Wielkie neony i billboardy to wizualne znaki rozpoznawcze „wolnego świata”. Tak rozumiana wolność sprawia, że miastom ze szkła i stali brakuje zasady — miasta fabrykują blichtr. Osadzony człowiek w takiej rzeczywistości staje się częścią tłumu, który narzuca racje zrodzone w kawiarniach. Idąc ulicami miasta, dostępuję przeczucia Heraklita: „Tam, gdzie tłum, nie ma prawdy”. Na drodze tych rozważań powstaje malarski wątek: prawdziwa rzeczywistość istnieje, lecz dzieli nas od niej szyba. Ta prawie niewidzialna, przeźroczysta szyba jawi się jako iluzja.
Powyższe rozważania stają się przyczynkiem do formalnych poszukiwań malarskich: szyba buduje płaszczyznę, wytycza wręcz matematyczne kierunki podziałów i rytmów w płasko kładzionej plamie. Wzrokowa organizacja płaszczyzny poprzez moduł linii, litery i plamy scala w jedno człowieka i miasto. Obrazy koncentrują się wokół osi kompozycyjnej; ta formalna zasada jednocząca jest niczym innym jak próbą znalezienia zasady scalającej. Szyba tworzy refleksy i sprawia, że widmowość ulic miasta nie musi być chaotycznym rozpadem. Iluzję rzeczywistości można przekroczyć, prześwietlić, przejrzeć, przeniknąć…
Cykl powstaje z paradoksu: z krytycznej oceny współczesnego świata i kondycji intelektualnej człowieka oraz z zachwytu nad chorym pięknem widm widzianych przez szklane okna.
"W którym kierunku"
"Shopping"
"Staza"
"W drodze"
"Patrząc"
"Virginia Megastory"
"Pustka metafizyczna"
"Pustka"
Cykl: Atlantyka
Lata: od 2012 do obecnie
Obecnie powstające obrazy są antypodami wcześniejszego wątku malarskiego: „akustyki tego świata”. Rodzi je jednak ta sama potrzeba: ucieczka od kawiarnianych racji i labilnych gruntów. Przedstawienie ukazuje nie zgiełk otaczającego świata, ale urealnia niewidoczne, znane tylko mnie Miejsce. Miejsce ciche i puste. Z przeczucia prawdy, że do pełnego naczynia się nie naleje, stawiam się na deszczowej pustyni po to, by od nowa czerpać. Ta alienacja ma w sobie tyle z rozpaczy, co z siły formotwórczej, powołującej jakieś Nowe Światy. Sprawą najwyższej wagi jest dotarcie dzięki malarskiemu medium do istoty rzeczy; karkołomne zadanie jest tym trudem, który chce się unieść. Galaktyka ta stworzona została do oddychania świeżym powietrzem, do słuchania śpiewu ptaków, dla czystych źródeł. Jest w tym jakieś epigońskie poszukiwanie Raju. Kiedy tylko pierwsi rodzice wygnani zostali z raju, a grzech ich określił dzieje…
Patrząc na obraz Thomasa Masaccia „Wypędzenie z raju”, objawia nam się na twarzach Adama i Ewy rozpacz. Rozumieją już oni, co utracili, i płacząc, wychodzą na spotkanie realiów ziemskiej rzeczywistości. Widzimy Ewę nie tylko jako postać, ale jako kobietę, która zna już ból istnienia, gorycz łez, strach przed życiem i śmiercią, zna smak cierpienia. Atlantyka jest chęcią powrotu. Podnosi się z goryczy tego świata i oswaja (nie)prawdopodobną przestrzeń, gdzie nic nie narusza sacrum. Tam ptak i wszelka istota nie gardzą wrażliwością, wolnością i godnością. Paradoksalnie, chociaż to moje miejsce, z trudem w nie trafiam, często wyważam otwarte już drzwi, ale idzie dalej o tę wagę łapania chwili szczerości. Kolorystyka obrazu przywodzi dziecięcą zabawę w „ciepło–zimno”. Malując, ciągle słyszę ten podszept: „Jesteś bliżej, jesteś dalej”…
"Zamyślona"
"Nad wodospadem"
"Stojąca"
"Źródło"
"Noc"
"Atlantyka"
"Cicha Noc"
"Zima"
Cykl: Bajka
Lata: od 2021 do obecnie
Paliła królewna fajkę i myszka jej do uszka szeptała.
Dookoła złota rybka pływała.
Na łące kota i czaplę widziała,
czasami wśród pomidorów biegała.
Czarna kicia jej pilnowała
i tak na serek apetytu nabrała,
a później tak chrapała, chrapała, chrapała,
że świat do snu ukołysała.
"Czapla i królowie"
"Mysz I królewna"
"Dwie księżniczki"
"Dwie księżniczki 2"
"W pomidorach"
"Czapla I królowie"
Złoty dzień
Cykl: Autoportret
Lata: od 2016 do obecnie
Pierwsze portrety znamy z Fajum, pochodzą one z I–IV w. n.e. Motyw ukazywania samego siebie jako temat malarski podejmowali tacy artyści jak Rembrandt, przedstawiający siebie w różnych okresach życia, czy Van Gogh, znany z pełnych koloru przedstawień. Znaczącą rolę w historii sztuki odegrały również ekspresyjne autoportrety Egona Schielego.
W moim malarstwie temat portretu i autoportretu pojawia się w 2017 roku i owocuje liczną sprzedażą obrazów na terenie Niderlandów.
"Morning"
"Girl with the cat"
"Blask dog"
"Portret podwójny"
"Bez tytułu"
"Bez tytułu"
"Bez tytułu"
"Merrid"
"No title"
"Jan Family"
"Lady in Pink"
"No title"
"Iwona"
"Dog2"
"Winning"
"Dog"
"No tilte"
Cykl: Widoki morza
Lata: 2025/2026
Cykl „Widoki morza” powstaje w latach 2025–2026 i reprezentuje malarstwo krajobrazowe, czyli malarstwo przedstawiające krajobraz, widok lub otoczenie. Temat otoczenia miejskiego widzianego przez szklane okna, tworzącego refleksy, znany z pobytu w Anglii, a dokładniej w miejscowości Oxford, artystka eksploatowała w poprzednim wątku. Wcześniejszy blichtr miasta zostaje tu zamieniony w spokojne przedstawienie morza w miejscowości Hook van Holland. Artystka maluje Morze Północne i zmaga się z malarskim uchwyceniem zmienności widoku morskiej wody.
Użycie właściwych sobie gestów malarskich ukazuje spokojny i ciepły krajobraz marynistyczny. Ciekawym elementem cyklu obrazów są tytuły — spośród wielu możliwości artystka wybrała godziny.
"18.00"
"17.45"
"20.05"
Kontakt
W sprawie obrazów, dostępności prac oraz szczegółów zakupu zapraszam do kontaktu. Wybrane obrazy można obejrzeć również na żywo w apartamencie Taszka Spa.